1. آماده سازی قبل از{1}بازرسی
آماده سازی ابزار: تجهیز به متر نوارهای فولادی، نوارهای نرم، برچسب های فلش معیوب، برچسب های پاس / خطای QA، دوربین / تلفن (برای مستندات)، قیچی و غیره.
تایید اطلاعات: از قبل پیشرفت بسته بندی را با کارخانه تأیید کنید. الزامات سفارش، "نمونه طلایی" (نمونه تایید شده) و استانداردهای مربوطه را بررسی کنید.
دنده محافظ: در صورت نیاز دستکش، ماسک و ... تهیه کنید.
2. بازرسی بصری
این شهودی ترین و اساسی ترین مرحله است که بر روی موارد زیر تمرکز دارد:
عیوب سطحی: پارچه را از نظر سوراخ‌ها، نخ‌های شکسته، لکه‌ها، سایه‌های رنگی، رگه‌های رنگی، کج شدن (تعظیم) و غیره بررسی کنید.
طرز کار: اطمینان حاصل کنید که دوخت صاف و یکدست است. بخیه های رد شده، نخ های شکسته یا نخ های گشاد بیش از حد را بررسی کنید (معمولاً لازم است کمتر از 0.5 سانتی متر باشد، در حالی که لباس های تیره نیاز به کوتاه کردن نخ در داخل دارند).
تقارن: جیب‌های چپ/راست، طول آستین، سطوح سجاف و غیره را مقایسه کنید. تحمل‌ها معمولاً 0.5 ± سانتی‌متر است.
ظاهر کلی: لباس باید صاف و بدون چروک باشد. فشار دادن باید یکنواخت و بدون آثار سوختگی یا لکه های آب باشد. برای ژاکت های پایین، نشت پر و توزیع یکنواخت پر را بررسی کنید.
تزیینات: پرچ‌ها، کریستال‌های انتقال حرارت-، چاپ‌ها و غیره باید ایمن باشند (گذراندن آزمون کشش)، به درستی در جای خود قرار گرفته باشند و جدا نشوند.
3. اندازه گیری (بررسی مشخصات)
اندازه گیری های کلیدی: ابعاد مهم مانند طول بدن، دور سینه، دور کمر، طول آستین، عرض شانه، درز، باسن و غیره را اندازه گیری کنید.
کنترل تحمل: اندازه گیری های واقعی را با مشخصات Tech Pack مقایسه کنید. اطمینان حاصل کنید که آنها در محدوده تحمل مجاز قرار می گیرند (معمولاً ± 1 تا 2 سانتی متر، بسته به قسمت و سبک خاص).
4. تأیید برش‌ها و برچسب‌ها
برچسب اصلی و برچسب مراقبت: بررسی محتوا (ترکیب فیبر، دستورالعمل شستشو)، محل قرارگیری، فونت و سازگاری با نمونه تایید شده. اطمینان حاصل کنید که آنها به طور ایمن و صاف دوخته شده اند.
هنگ تگ ها: برای دقت، شماره سبک، رنگ، اندازه، بارکد، قیمت و دسته ایمنی را{0}}بررسی کنید.
زیپ و دکمه: تست صافی زیپ; اطمینان حاصل کنید که دکمه ها ایمن هستند، بدون زنگ زدگی، ترک یا آسیب هستند.
5. تست عملکرد و ایمنی
این آزمایشات اغلب نیازمند ارسال نمونه به آزمایشگاه یا استفاده از تجهیزات حرفه ای هستند:
ثبات رنگ: آزمایش هایی برای شستشو، مالش (سقو زدن)، تعریق و قرار گرفتن در معرض نور برای جلوگیری از محو شدن یا لک شدن.
قدرت بدنی: تست هایی برای استحکام شکست، مقاومت پارگی و لغزش درز (ترکیدگی) برای اطمینان از دوام.
رعایت ایمنی:
تجزیه و تحلیل شیمیایی: محتوای فرمالدئید، مقدار pH، رنگ های آزو، فلزات سنگین و غیره باید با استانداردهای ملی (به عنوان مثال، GB 18401) یا مقررات مقصد صادرات مطابقت داشته باشد.
ایمنی قطعات کوچک: برای پوشیدن کودکان، طول بند کشی و قدرت کشش اتصالات کوچک (دکمه ها، مهره ها) را به شدت بررسی کنید تا از خطر خفگی جلوگیری شود.
بررسی بو: مطمئن شوید که بوی تند یا زننده وجود ندارد.
6. بازرسی بسته بندی
بسته بندی داخلی: بررسی کنید که پلی کیسه‌ها دارای برچسب‌های هشداردهنده لازم (مثلاً هشدار خفگی)، روش‌های تا کردن صحیح هستند و بسته‌های خشک‌کننده/سیلیکاژل گنجانده شده‌اند.
کارتن های بیرونی: سختی و ابعاد کارتن را بررسی کنید. بررسی کنید علائم حمل و نقل (سبک، رنگ، اندازه، مقدار، وزن ناخالص/خالص) واضح و دقیق هستند.
تست رها کردن: برای سفارشات سخت، آزمایش افتادن کارتن (به عنوان مثال، افتادن از هر شش طرف) ممکن است انجام شود تا مطمئن شود که کالا بدون آسیب در حمل و نقل باقی می ماند.
7. مستندات و گزارش
علامت گذاری نقص: برچسب های فلش را روی عیوب شناسایی شده قرار دهید.
شواهد عکاسی: از عیوب اصلی، ظاهر کلی، فرآیند اندازه گیری و جزئیات بسته بندی عکس بگیرید.
گزارش نهایی: بر اساس نتایج نمونه گیری (با استفاده از استانداردهای AQL)، تعیین کنید که آیا دسته "تأیید شده"، "تأیید شده با شرایط" یا "رد شده است" و یک گزارش بازرسی دقیق ایجاد کنید.
با اجرای سیستماتیک این مراحل، تولیدکنندگان و بازرسان می‌توانند رهگیری محصولات غیر منطبق را به حداکثر برسانند و اطمینان حاصل کنند که لباس‌های تحویل‌شده به مصرف‌کنندگان ایمن، راحت و از نظر زیبایی‌شناختی دلپذیر هستند.
